Het Singelpark is open! Een groen lint om het centrum heen, toegankelijk voor alle Leidenaren met daarin ook – en dat vindt LUCAS natuurlijk het allerbelangrijkst – ruimte voor kunst. De eerste tentoonstelling is nu geopend en blijft drie jaar staan. Sandra Spijkerman cureerde de tentoonstelling, die voor nu uit vijf werken bestaat. Een zesde participatiekunstwerk wordt later toegevoegd. Sandra leidt LUCAS alvast langs ieder werk.

Sandra Spijkerman: ‘Ik ben als curator begonnen bij de vraag: ‘wat betekent dit park?’ Het is fantastisch dat het idee, de wens, vanuit de bevolking is gekomen, dat de gemeente vervolgens ja heeft gezegd en dat een ontwerpbureau een groots plan heeft neergelegd en dat nu alle bruggen er liggen. Daarbij ben ik gefascineerd door de tegenstelling tussen de historische en huidige functies van de singel. Vroeger was het een vestingwal, als grens en beschermer tussen vriend en vijand. Nu is het juist een plek om elkaar te ontmoeten, om het samen gezellig te hebben. Dat idee van grenzen bleef in mijn hoofd rondspoken en is uiteindelijk het thema van deze eerste tentoonstelling geworden.’

Fernando Sánchez Castillo – Man on the Pole, op de brug naar de Steenstraat

‘Een paalzitter noem ik deze. Hij staat net buiten de Singel, kijkend naar de binnenstad. Fernando zoekt in kranten en tijdschriften naar iconische foto’s van heel gewone mensen uit onze tijd die proberen hun eigen bestaan ten goede te veranderen. Dit is een jonge Afrikaan bij de Spaanse enclave Melilla aan de grens van Europa. Hij zit op een hoog hek en op het moment dat de bewaking even niet kijkt springt hij het continent in. Dit is een eerbetoon aan deze man die naar Europa kijkt, oorspronkelijk gemaakt voor Herford. Ik ben heel blij dat wij een artist copy konden krijgen.’

Marta Volkova en Slava Shevelenko – Border Remover, bij de Zeevaartschool nabij het Galgewater

‘Volkova en Shevelenko zijn een Russisch echtpaar, in 1991 gevlucht en sindsdien wonen ze hier. Zij hebben een ‘border remover’ neergezet, een knalgele sokkel met daarop een soort machinekast annex stolp, of museale vitrine. Dit werk is in opdracht gemaakt, dus gingen zij in Leiden op zoek naar een goede locatie en inspiratie. Ze zagen een container staan en daarin vonden ze een bizarre machine, het zou je innerlijke grenzen moeten verwijderen. Nu lopen we natuurlijk allemaal weleens tegen grenzen aan en deze machine kan je daarbij helpen. Een heel verhalend kunstwerk, waarbij de realiteit en fictie door elkaar lopen.’

Harold de Bree – Human Borders, Plantsoen

‘Een wachttoren, maar wel een bijzondere. Het is een zwart ding van een meter of zes hoog. Best flink maar dat valt ontzettend mee naast de bomen op dit waanzinnig mooie stukje van het Plantsoen. Op de toren zit onderaan een soort hekwerk, met daar bovenop een serie van die akelige pinnen zoals je die op hekken hebt. Die pinnen heeft Harold in alle huidkleuren van de wereld geschilderd. Als je van een afstandje aan komt lopen lijkt het net een slinger. Zijn werk heeft altijd veel aandacht voor het militaire: hij maakt bunkers, onderzeeboten, geweren, altijd met zo’n rare twist. De centrale vraag is: welke grenzen leggen wij elkaar als mensen op? En is dat nou wel zo slim?

Ik wilde dit werk juist op deze plek hebben omdat dat stuk van de Singel zo lieflijk en romantisch is. Maar ook daar was vroeger een vestingwal. Er is daar gevochten en letterlijk een grens geweest, dat contrast maken we zo extra groot.’

Joep van Lieshout – Huis/Cage, Plantage

‘Het staat op dat ene prachtige driehoekje met die enorme platanen. Joep van Lieshout heeft twee titels voor dit beeld: ‘Huis’ in het Nederlands en ‘Cage’ in het Engels. Het is dan ook een kooi en tegelijkertijd een huiskamer met twee bankjes, een tafel, een wastafel, een bed en nog wat andere dingen. Ingepakt in een kooi, die hier en daar wat ingedeukt is. Van Lieshout maakt veel werk over systemen die we met elkaar en voor elkaar bedenken, en die eigenlijk heel knellend en vervelend blijken zijn. Aan de ene kant biedt een huis bescherming en beschutting, terwijl het ook als een kooi kan aanvoelen. Dankzij COVID weten we daar inmiddels alles van.’

Observatorium – Tussentuin, Huigpark

‘Observatorium is een collectief bestaande uit drie kunstenaars en één architect. Heel kort omschrijf ik hun werk als ‘maquettes op monumentaal formaat.’ Daarmee bedoel ik dat ze structuren bouwen waar je echt gebruik van kunt maken, waarop je kunt gaan zitten of lopen of waarin je zelfs zou kunnen leven. Beelden waarop je kunt beschouwen hoe jouw omgeving eruit ziet.

In het Huigpark hebben ze hun ‘Tussentuin’ gemaakt, gebaseerd op de Leidse hofjes. Dwars op de loop van de Singel hebben ze een nieuwe tuin aangelegd, en dus eigenlijk een nieuwe grens. Het is een knalgele rechthoek met aan iedere zijde een ronde poort en in het midden ook twee poorten. Het pad dat er normaal ligt, loopt eronder door. Binnen die rechthoek wordt een tuin aangelegd, dat moet nog groeien. Als bezoeker van het park kun je daar binnenkort gaan zitten, het is een park in een park.’

De kunst in het Singelpark bezoeken kan nu! Goede foto’s gemaakt? Tag @lucasleiden op Instagram.

Sophie Jansen

Sophie Jansen

Andere berichten

Anne van den Dool
oktober 31, 2022
Anne van den Dool
september 19, 2022
Anne van den Dool
augustus 10, 2022