Hoe breng je een buurt bij elkaar? Hoe gaat een buurt om met veranderingen? Hoe zorg je dat buurtbewoners contact onderhouden? In een snel veranderende stad zijn dit vragen die van groot belang zijn. We Are Leiden draagt bij aan dit gesprek met de tentoonstelling Ons Leiden, die nu op het Kooiplein te zien is. Ons Leiden is het resultaat van een gemeenschapsproject waarbij bewoners laten zien hoe zij hun eigen buurt beleven. Wij spraken Marit Turk, die namens Studio Kordaat betrokken is bij We Are Leiden, over dit nieuwe project.

LeidsCement: Het was even stil rondom We Are Leiden leek het. Is dit nieuwe project als het ware een doorstart?

Marit: ‘Al vanaf de start in 2017 zijn we met Studio Kordaat bij We Are Leiden betrokken. Dat was destijds met Stichting Stadsprogrammering, opgericht vanuit Cultuurfonds Leiden. Samen met Pepijn Smit, Anika van de Wijngaard en Renée Schmidt hebben wij toen de basis neergezet. De naam We Are Leiden hebben we bedacht onder het motto ‘mensen verbinden, verhalen maken.’ Dat dekt echt de lading van wat we doen. Zodoende hebben wij de branding opgezet maar zijn we ook altijd inhoudelijk betrokken geweest.

Sindsdien is er wat geschoven in de organisatie. Pepijn is zich weer helemaal op PS|theater gaan richten en toen is het een tijdje stil geweest. Samen met Anika en Renée zijn we bij elkaar gekomen om samen verder te gaan, ook omdat daar vanuit de stad vraag naar was. Samen hebben we gekeken of we onze drive weer konden vinden en hebben vorig jaar inderdaad besloten een doorstart te maken. Nu zijn we dan eindelijk écht van start.’

Wat is daarbij jullie belangrijkste doelstelling?

‘We proberen te luisteren naar waar in de stad behoefte aan is en leggen altijd de focus op het samenbrengen van mensen. In het begin richtten we ons vooral op nieuwkomers en nu leggen we onze aandacht op alle bewoners van de stad, of dat nou nieuwkomers zijn of niet. In eerdere jaren speelden onze activiteiten zich meer in het centrum af, maar we willen nu steeds meer de wijken ingaan. Er zijn genoeg mensen die helemaal niet naar het centrum komen. Juist op wijkniveau gaan we kleinschalig proberen impact te brengen.’

Veranderende wijken zie je door heel Nederland, en die verandering is vaak ook het resultaat van stijgende woonkosten en groeiende inkomensongelijkheid. Hoe benaderen jullie dat thema?

‘Los van mensen die er kort of lang wonen zijn er heel veel verschillen tussen mensen in buurten, bijvoorbeeld wat betreft cultuur en leeftijd. Wij merken dat er veel afstand is, ook al is er ook nieuwsgierigheid. Wij proberen verhalen te delen, waardoor je elkaar op een andere manier leert kennen. Misschien kunnen we de drempel om contact te leggen verlagen wanneer we mensen bij elkaar brengen. Politiek gezien nemen wij absoluut geen standpunten in. We proberen altijd te kijken naar wie er in de wijk wonen en hebben verder geen meningen of voorkeuren.’

Hoe uit zich dat nu in deze tentoonstelling?

‘We hebben het programma vanwege alle maatregelen een beetje gebogen maar de kern is hetzelfde gebleven: het verzamelen van verhalen. Dat hebben we met twee groepen mensen gedaan. Bewoners die er al langere tijd zijn hebben we geïnterviewd en geportretteerd voor de deur van hun huis. We hebben de deelnemers gevraagd naar hun favoriete plekken in de wijk en daarlangs hebben we een wandelroute gemaakt. De deelnemers zijn die gaan lopen en kregen allemaal een camera mee om straatfotografie te doen. Op die manier hebben we geprobeerd te vangen hoe zij naar de wijk kijken.

Ook zijn we met een groep jongeren in de leeftijd van 11 tot en met 17 aan de slag gegaan. Met hen konden we bijeen komen en konden we ze leren hoe je goed foto’s kan maken, dat is meer dan alleen maar lopen en klikken. Zij hebben geen specifieke route gevolgd, we hebben hen gewoon lekker hun gang laten gaan. Daarna hebben ze ook een schrijfopdracht gedaan met als centrale vraag: wat zorgt ervoor dat je je hier thuis voelt? Uit de foto’s en verhalen van alle deelnemers hebben wij een selectie gemaakt en daaruit de tentoonstelling gecureerd.’

Zijn er al vervolgplannen?

‘Los van de tentoonstelling gaan we een magazine maken waardoor de verhalen van de bewoners meer uitgebreid aan bod kunnen komen. Daarbij zijn we de mogelijkheden aan het bekijken om dit project ook in andere wijken uit te rollen.’

Ons Leiden is nu te zien op het Kooiplein.

Sophie Jansen

Sophie Jansen

Andere berichten

Anne van den Dool
juni 15, 2022
leidsCement
juni 14, 2022
leidsCement
juni 7, 2022