Pink Meltzer is ‘dichterette’ en liefhebber van kunst, groot en klein. In ‘Pink Post’ gaat ze in gesprek met een kunstenaar over werk en leven. In deze eerste editie spreekt Pink met Roos Tulen.

Roos Tulen is een jonge kunstenaar die ik al ken sinds ze een lief, zoet en zonnig kleutertje was. Haar ouders en jongere zus zijn ‘oude’ bekenden, vandaar. In de loop der jaren bleven we elkaar ontmoeten en volgde ik Roos op de voet. Tijdens haar bezoek thuis, begin januari dit jaar, vertelde zij over haar reilen en zeilen. En vroeg ik Roos naar de eerste – en verdere stappen op haar kunstig pad.

‘Als kind was ik al geïnteresseerd in kunst. Na de middelbare school volgde ik een studie Theatervormgeving. Daarna ben ik naar de Willem De Kooning Academie in Rotterdam gegaan. De richting was Fine Arts met erop volgend Social Design. Uiteindelijk ben ik afgestudeerd als, zoals het officieel bekend staat, Autonoom Beeldend Kunstenaar. 

In je makersprofiel zie ik staan dat je ‘Ervaringskunstenaar’ bent. Leg dat eens uit.

‘Zo benoem ik het zelf  graag omdat het betekent dat iets echt vanuit jezelf ontstaat. Dat woord dekt volgens mij de hele lading het beste en zo vallen ook veel disciplines samen die ik tijdens mijn studie leerde.  Maar eigenlijk zou ik van jou als ‘woordkunstenaar’ graag  een andere omschrijving willen hebben!’

Da’s goed maar dan aan het einde van dit gesprek graag. En verder?

‘Misschien is dit niet per se een kunstvorm waar de wereld actief om vraagt. Maar het komt volledig  tot stand vanuit je eigen wezen. Mijn werk ontstaat door een totale en persoonlijke beleving. Ik ben op zoek naar heling van de medemens. In mijn leven ontmoet ik allerlei interessante mensen met dito verhalen. Die zet ik om in een beleving voor publiek. En dan het liefst in een theatrale setting of met een installatie als decor waarbinnen mijn publiek een performance ziet en daar mogelijk deel van uitmaakt. Zo heb ik onder anderen een diner georganiseerd met vluchtelingen en publiek in één setting. Die elkaar bevroegen.’

Ik begin het een beetje te snappen. Want de interactie is ook een soort van onverwachte kunst die weer ontstaat op jouw beleving. Zoals die tentoonstelling op het Pieterskerkplein die ik zag. Ik vond dat een imponerende ‘lichaamsstrijd’ die veel bewondering opwekt.

‘Ja, toen heb ik door verschillende fotografen levensgrote ‘lichaamsbeelden’ laten maken, waarbij ik me door hen liet verbeelden en vastleggen via mijn eigen verhaal, en ontwikkeling van mijn eigen lichaam. Zoals ze dat zelf wilden.’

Stel nou dat ik bij een performance van jou zit en je roept me –brrrr- naar voren?

‘Wees maar niet bang hoor. Publiek probeer ik altijd op een veilige, comfortabele manier te laten meedoen. Op uitnodiging. Mag wel, hoeft niet. Ik reik hen de middelen aan, daarna bepaalt men zelf wat men daarmee doet. De ene helft kijkt, de andere helft doet actief mee en zo wisselt zich dat af. Zonder publiek ben ik niets. Zij bepalen het werk. En zijn het werk.’

Het begint me te dagen!

‘Mijn achterliggende vraag bij dit alles blijft: ‘Wat is Kunst?’ Op de academie leerde ik vooral mezelf kennen en waarom dingen zijn zoals ze zijn. Mezelf ontdekken en de diepere lagen die achter mijn keuze liggen.’

Dat zouden meer mensen moeten doen. Maar hoe krijg je dat voor elkaar?

‘Mijn drijfveer ligt in de ongekende motivatie zonder dat ik weet of de wereld daar op zit te wachten, maar met de nieuwsgierigheid wat die motivatie dan met een publiek doet. Kunst moet bestaansrecht hebben en dat ontstaat door de impact die het heeft. En dat is, denk ik, waarom we nu een ‘verhaal-tijd’ hebben. Ik ben de vertaler en verzamelaar van al die verhalen in de wereld. Mijn kunst is mijn verzameling daarvan, gecombineerd met mijn levenservaringen.’

De toekomst ligt in de toekomst besloten. En je bent nog zo lekker jong! Zijn er nieuwe plannen?

‘Daar heb ik een duidelijk beeld over. Minstens één keer per jaar een groot nieuw werk maken. Plus een succesvol bedrijf hebben waar ik lekker veel geld mee verdien. Dan kan ik de bijzondere zaken die ik overal tegenkom tot verdere bloei en wasdom helpen. Want ik vind kunst waardevol en dat mag best betaald worden.’

Dat moet je vooral zeggen tegen een arme dichterette. Maar die is het absoluut met je eens. Kunst is de wereld. Zo is dat. Lieve omgevingsbelevingsbewerkingsverwerkingsinformatieoutputschitterendeschatschat.

Je Pink.

Pink Meltzer

Pink Meltzer

Andere berichten

Anne van den Dool
juni 15, 2022
leidsCement
juni 14, 2022
leidsCement
juni 7, 2022