Kunstcollectief ROEM is precies dat: een collectief waar samenwerking een groot deel van de inhoud bepaalt. Maar tijdens een pandemie wordt samenwerken opeens een heel ander verhaal. Zeker voor Sophia Blijden en Fenna Jensma, die pas sinds november bij ROEM aangesloten zijn. Anders dan anders gingen zij aan het werk en dragen ze bij aan de nieuwe expositie BINNENWERELD/BUITENWERELD, die op online platform De Leidse Burcht te zien zal zijn. Sophia en Fenna vertellen over hun begintijd bij ROEM en over hun werk voor deze nieuwe expo.

Sophia Blijden: ‘Voor mijn werk voor als redacteur, schrijver en spoken word artist moet ik veel in Amsterdam of Rotterdam zijn. Ik heb vaak overwogen om daarheen te verhuizen, maar ik vind het belangrijk dat juist in Leiden de scene, de cultuur blijft leven. Daarom zit ik nu bij ROEM. Zo kan ik van gedachten wisselen met mensen die creatief bezig zijn en samen nieuwe dingen bouwen.’

Fenna Jensma. ‘Ik heb best lang getwijfeld of ik lid wilde worden omdat het ik idee van onderdeel zijn van een groep best spannend vond. Ik wilde eerst een beetje mijn eigen werk als fotograaf en beeldredacteur op orde krijgen. Dat heb ik nu voor mijn gevoel gedaan, dus in november hebben wij ons samen aangemeld.’

Jullie kwamen erbij en meteen werd er een nieuwe expositie aangekondigd, met als thema BINNENWERELD/BUITENWERELD. Was dat een sprong in het diepe?

Fenna: ‘Tijdens de aanmelding moesten we een idee verzinnen voor bij het thema van deze expo, zodat je meteen mee kon doen als je aangenomen werd. Het verschil tussen de binnenwereld en de buitenwereld heeft dit jaar zeker een nieuwe betekenis gekregen. Iedereen is aan de slag gegaan om werk te maken waarmee je de connectie kunt aangaan met het Leidse publiek.’

Kunnen jullie al iets vertellen over de werken die jullie zelf maken voor deze expo?

Fenna: ‘Mijn project is een collage van bewegend beeld en stilstaand beeld, ontstaan vanuit het idee dat de fysieke manier van connectie maken is verhuisd naar de digitale wereld. Alles wat we hiervoor in het echt deden – concerten, afspraken, interviews – is nu online. Ik ging nadenken over de rol die social media daarin speelt en hoe nadelig dat kan zijn, het is soms een gevaarlijke wereld waardoor je onbewust in een bubbel kunt gaan zitten. Zodra je dan andere visies meekrijgt zijn die voor je gevoel heel extreem. Dat polariseren zien we in de samenleving, zoals met demonstraties tegen coronamaatregelen en met complottheorieën.’

Sophia: ‘Ik ben begonnen vanuit het idee dat je mensen in coronatijd veel minder vaak in het echt ziet. Ik droom altijd heel levendig, dus wanneer ik bijvoorbeeld mijn ouders niet kon zien, zag ik ze wel in de nacht en kon ik in een droomwereld met ze praten. Dat idee ben ik door gaan trekken naar mensen die er niet meer zijn. Ik droom altijd veel over mijn oma, die overleed toen ik veertien was en dement was, waardoor ik haar nooit echt goed heb gekend. Voor mij is die droomwereld een plek waar ik met mijn oma gesprekken kan afmaken die we eigenlijk nooit begonnen zijn. Mijn oma heette Aaltsje Woldendorp en dat vond ik klinken als een fysieke plek. Ik heb nu een gedicht geschreven genaamd ‘Het Woldendorp,’ en dat is dan ook de plek waar we die nachtelijke ontmoeting hebben. Daar maak ik videopoëzie van.’

De expositie is online te bekijken. Hoe gaat dat in zijn werk?

Sophia: ‘Je kunt kijken op het platform De Leidse Burcht. Niet op de Burcht zelf dus, maar online. Op 19 december is er een livestream waarbij we stukken van de film laten zien en als makers met een moderator in gesprek gaan. Het publiek kan meekijken en ook met ons praten over het werk, dat is de connectie tussen binnenwereld en buitenwereld die we aan willen gaan. Je kunt een website bezoeken waarop je ieders werk kunt zien en na de livestream verschijnen daar ook alle video’s.’

Als je bij ROEM over de vloer komt merk je aan de sfeer meteen dat het een collectief is, dat jullie veel samenwerken. Is dat iets wat jullie missen in deze rare tijden?

Sophia: ‘Gelukkig voel ik dat collectief wel. Iedere woensdagavond hebben we werkoverleg over de expositie. De eerste keer was dat in het atelier en daarna steeds via Zoom, maar het blijft waardevol om te overleggen en steeds andere ROEMies te spreken en te leren kennen.’

Fenna: ‘Juist omdat je iedere woensdagavond iets van elkaar verwacht ga je zelf ook meer je best doen om iets te kunnen presenteren. Het is een stok achter de deur zoals je die vroeger op school had. Tegelijkertijd vind ik het prettig dat het allemaal professioneel in elkaar zit, vanuit het bestuur is heel goed nagedacht over hoe we nu te werk gaan. Ik denk dat dit een goed voorproefje is voor wanneer we straks weer samen in dezelfde ruimte kunnen werken.’

Heeft het maken van een online tentoonstelling in deze vreemde tijden ook voordelen? Krijg je meer kans om mensen te verrassen?

Sophia: ‘Je kunt op deze expo verschillende werken gaan zien, op een totaal andere manier dan anders. Ze zijn allemaal gelinkt aan hoe we ons op dit moment voelen. Het is divers en ik denk dat er voor iedereen iets nieuws te ontdekken is.’

Fenna: ‘Wat ik interessant vind is dat we allemaal werk moeten maken in een tijd waarin niet zoveel kan. Deze expo vertelt heel veel over deze pandemie en hoe je daar creatief mee kan omgaan. Van hele persoonlijk verhalen, zoals dat van Sophia, naar projecten die gaan over oudere mensen, eenzaamheid, isolatie en communiceren zonder te praten. Heel verschillend, maar allemaal gemaakt vanuit een verlangen om bij elkaar te kunnen zijn.’

Sophia: ‘Het is een hoopvolle tentoonstelling, over hoe belangrijk het is om contact te maken met elkaar en om dat in deze tijd te blijven doen.’

Sophie Jansen

Sophie Jansen

Andere berichten

leidsCement
juni 12, 2021
Sophie Jansen
juni 10, 2021
leidsCement
juni 9, 2021