Ika Vedder studeert culturele maatschappelijke vorming in Utrecht en loopt in Leiden stage bij Stichting STAD, een projectbureau voor iedere jongere die een idee heeft om de stad meer kleur te geven. Ika is mede-initiatiefnemer van Onder Mijn Vleugels, een project dat jonge mantelzorgers in de schijnwerpers zet. Onder Mijn Vleugels maakt deze mensen zichtbaar met een fotoexpositiedie tot 14 oktober te zien is op de Lammermarkt.

‘We willen met dit project de kracht van jonge mantelzorgers laten zien: de liefde die ze geven en vooral hoe jong ze zijn. Je hoort vaak over degenen die zorg nodig hebben maar wij willen juist deze mensen eens op een voetstuk zetten omdat jonge mantelzorgers vaak anoniem leven. We hebben interviews gehouden, verhalen verzameld en daaruit kwam vooral dat ze hun ervaring wel kunnen delen met familie of vrienden maar dat ze niet echt begrepen worden, de erkenning is er niet. Met deze expositie willen we die erkenning creëren.’

Dat niet kunnen delen van ervaring, waar zit hem dat in?

‘Mensen zijn simpele wezens, als wij niet zelf in een situatie zitten snappen het niet. We hebben echt wel empathie, maar de verbeelding werkt niet genoeg mee. Dat is gewoon stom en daarom deze foto-expositie.’

Om deze verhalen te vertellen hebben jullie gekozen voor een culturele benadering. Waarom?

‘Dankzij mijn studie heb ik geleerd dat een benadering via kunst heel efficiënt werkt. Mensen nemen geen tijd om artikelen te lezen maar dit zien ze hopelijk. We hebben gekozen om de foto’s centraal te stellen en om de verhalen te vertellen met QR codes die de bezoekers kunnen scannen met hun telefoon. Dat past ook helemaal in het jonge kader. De QR codes maken het ook geheimzinnig, omdat deze jongeren vaak heel anoniem leven. Op de foto’s houden ze allemaal een bordje met een citaat vast. Dat maakt het persoonlijk, het gaat echt om hen. De jongeren staan centraal en zo hoort het ook.

De foto’s zijn gemaakt door mijzelf en de andere stagiaires. Daarbij hebben we hulp gehad van een professionele fotografe. Barbra Verbij, echt een topvrouw. Zij heeft ons een minicursus gegeven en heeft geholpen met de uiteindelijke selectie. Als je in de openbare ruimte exposeert moet je rekening houden met bepaalde factoren, niet alles ziet er goed uit wanneer het buiten staat.’

Wat hoop je dat de tentoonstelling zal bereiken?

‘We willen vooral aandacht voor het onderwerp. Kijk, neem het in je op, dat is alles. We wilden het toegankelijk houden omdat dit thema relevant is voor iedereen in de maatschappij en alle lagen van de samenleving. Mantelzorgers zijn overal en juist daarom exposeren we in de openbare ruimte.’

Wat ga jij doen nadat je je stage bij STAD hebt afgerond?

‘Dan hoop ik mijn eigen poppodium te beginnen hier in Leiden. Ik ben nu bij STAD het projectplan aan het schrijven, subsidie aan het aanvragen en een locatie aan het zoeken. Het wordt een poppodium dat zich bezig houdt met jongeren die buiten de maatschappij vallen, die wil ik een plek geven waar ze kunnen creëren.’

Sophie Jansen

Sophie Jansen

Andere berichten

Anne van den Dool
juni 15, 2022
leidsCement
juni 14, 2022
leidsCement
juni 7, 2022