Wat moet je doen als je achter glas leeft? De komende tijd maken stadsdichter Marianne van Velzen en stadsfotograaf Eelkje Colmjon iedere week een portret van en een gedicht over deze periode van isolatie. Deze week: sluitingstijd.

Fotografie Eelkje Colmjon.

Sluitingstijd

Malend brengen vragen stroming in dagen. Kan een koala ook buikpijn
van het lachen krijgen en dromen brandmuizen stiekem van
vuurtjes stoken? En paradijsvogels, stijgen die op naar buiten of alleen
richting andere zalen, als de deuren eenmaal sluiten?

Met nieuwe verbindingen kunnen we indrukken verteren. Imiteert de
zwartvoetpinguïn onze loopjes buiten ons zicht en tapt
de bosduivel moppen waar de kangoeroe dan even verplicht
om grinnikt, om zijn boze geest niet te riskeren?

Het weten wordt met antwoorden gesust. Ja, de liervogel bootst
de harde lach van je opa na en inderdaad stier Herman noemt
kinderen gerust luid als je het hem recht op de man af vraagt. En nee,
de mol is er nog niet in geslaagd zich een weg naar buiten te graven!

Gesloten deuren openen onrust vol uitstel in de onderstroom.
Ver uit de kust dobbert de vraag die niemand stelt
over terugkomen en wie ze dat vertellen gaat.

Marianne van Velzen
Foto: Eelkje Colmjon

Deze rubriek verschijnt de komende tijd iedere vrijdag in het Leidsch Dagblad en kort daarna op leidsCement.

leidsCement

leidsCement

leidsCement is een nieuw online makersplatform voor nieuws, projecten en events voor de Leidse culturele sector.

Andere berichten

Anne van den Dool
juni 15, 2022
leidsCement
juni 14, 2022
leidsCement
juni 7, 2022