Foto: Lieke Romeijn

Dit weekend vindt de tweede editie plaats van FAT. Op dit Festival van het Andere Theater beleef je, de naam zegt het al, theater dat net even anders is dan je wellicht gewend bent. Eén van deze ervaringen is ‘BLOOS de mannen,’ waarvoor maker Marte Boneschansker in in gesprek ging met mannen tussen de 10 en 100 jaar oud over intimiteit, sensualiteit en verlangen. De audio-opnames van deze gesprekken beleef je op FAT in een bijzondere fysieke ervaring. Wij spraken Marte over haar werk en de vooroordelen waarover ze zelf heen moest stappen.

LeidsCement: ‘BLOOS de mannen’ is een titel die meteen van alles oproept. Waarom heb je hiervoor gekozen?

Marte: ‘De voorstelling heet BLOOS de mannen omdat het gaat over de dingen waarover we niet zo snel een gesprek over voeren en ons een beetje voor schamen. En ook omdat het een zintuiglijke ervaring is, blozen is iets dat je fysiek doet. Dat kan natuurlijk ook iets positiefs zijn.’

‘De mannen is het tweede deel van deze voorstelling, eerder heb je al een editie met vrouwen gemaakt. Hoe ben jij als theatermaker op dit onderwerp en op deze vorm terecht gekomen?

‘Dat is tweeledig. Ik werk ook als model en in de modewereld merkte ik heel erg dat er een schoonheidsideaal is, een bepaald idee van wanneer we aantrekkelijk zijn maar vooral wanneer we ons aantrekkelijk mogen voelen. Daarvoor moet je jong, dun en wit zijn. De strijd voor een ander beeld is al best wel lang gaande. Ik heb me altijd geërgerd aan  tijdschriftenkoppen als ‘Fashionable at every age – 20, 30, 40, 50 60.’ Dat dus enerzijds.

Anderzijds gingen mijn ouders scheiden en begon ik me af te vragen zij nu wilden, nu ze tegen de zestig lopen. De menselijke sensualiteit wordt heel erg tot de jeugd gerekend en ik ben getriggerd geraakt om uit te zoeken hoe dat met verschillende leeftijden zit. Een vriendin van mij was 29 en zei: “Ik snap wel dat mijn vriend niet meer met mij naar bed wil want ik heb niet meer de ideale leeftijd.” Die ideale leeftijd vond ze dus 20.’

Wauw.

‘Dat komt dus door bladen en andere media die je het idee geven dat je jong en sexy moet zijn. En sexy is dan dus wit en dun. Die idealen worden aan ons opgedrongen en dat heeft een effect op met name jonge vrouwen. Tijdens de vrouwen-editie ontdekte ik dat hoe meer zij aan het schoonheidsideaal voldeden, hoe onzekerder ze waren. Hoe ouder ze werden hoe meer het over andere dingen ging, minder om het plaatje en meer over wat je voelt.’

Heb je deze editie met mannen anders benaderd?

‘Eigenlijk zou het ‘BLOOS de mens’ moeten heten want ik denk niet dat mannen en vrouwen hierin zoveel van elkaar verschillen. Ik ben begonnen met vrouwen omdat ik zelf een vrouw ben en omdat ik die blik eerst opzocht. De mannenwereld is net zo ingewikkeld en mysterieus, en zo mogelijk moeten mannen misschien nog wel harder aan een schoonheidsideaal voldoen. Bij hen is het ook nog zo dat je eigenlijk niet om je uiterlijk mág geven. Gewoon uit bed rollen en dat je haar dan meteen goed zit, vooral niet te ijdel zijn. Er zitten daar nog meer stigma’s op hoe je zou moeten zijn.’

Hoe ben je op zoek gegaan naar deze negen mannen?

‘Ik heb ze overal en nergens vandaan geplukt. Het is op generatie ingedeeld, van een tiener tot en met iemand in de negentig. Ik wist dat ik niet negen verhalen van witte hetero’s wilde, ik wilde iets maken dat niet alleen divers is in leeftijd maar ook in culturele achtergrond, gender en geaardheid. Wat ieder onder intimiteit verstaat verschilt heel erg. Voor de één is dat de dood, een ander doet aan BDSM en vindt dat het meest intieme. Weer een ander vindt het eten van een groot rood stuk vlees het meest intieme dat er is. Kan ook.’

Wat heeft je het meest verrast in al deze gesprekken met mannen?

‘De openheid waarmee ze hebben gesproken. Ik had zelf toch ook een vooroordeel en dacht dat mannen wellicht lastiger zouden praten. Ik had me erop voorbereid dat het moeilijk zou zijn maar dat was het helemaal niet. Eén jongen zei: “er wordt ons gewoon nooit iets gevraagd, maar wij hebben ook gevoel.” Ik ben heel blij dat ik dat idee voor mezelf heb kunnen ontkrachten.

Audio-interviews, dan denk ik meteen aan een podcast. Waar vind je het theater-element?

‘In de fysieke ervaring. De audio is inderdaad een soort podcast maar met dat verhaal kom je in een bed te liggen, in een cocon. Die cocons zijn ontworpen door Geartsje van der Zee en reageren op het verhaal. Bijvoorbeeld, de cocon waarin het verhaal van die BDSM’er zit gaat heel erg over overgave, daarin lig je met je gezicht naar beneden. In een andere vertelt iemand over een zwoel Braziliaans carnaval en daarin bewegen je heupen helemaal mee. De spelers van BLOOS de mannen begeleiden je naar de cocon, leggen je erin en zorgen dat de fysieke ervaring in gang gezet wordt. Zo beleef je naast de podcastervaring ook zelf een fysiek intieme ervaring.’

Hoe zijn de reacties?

‘Heel fijn. Ieder verhaal duurt een halfuur en eventueel kun je er meerdere ervaren. Op andere festivals zag ik dat mensen na afloop ook met elkaar in gesprek gingen en daar werd ik heel blij van, dat het gesprek over intimiteit hierdoor wordt opgewekt. Ik hoop dat we dat kunnen doorzetten.’  

BLOOS de mannen is op zaterdag 26 juni en zondag 27 juni te beleven op het Festival van het Andere Theater. Kijk hier voor meer informatie en tickets. Het FAT Festival is het hele weekend te bezoeken op diverse locaties in Leiden. Bekijk het hele programma hier.

Sophie Jansen

Sophie Jansen

Andere berichten

Anne van den Dool
juni 15, 2022
leidsCement
juni 14, 2022
leidsCement
juni 7, 2022